Miłość posród oprawców.

Nicolo Donato bez wątpienia jeden z najlepiej zapowiadających się duńskich reżyserów tym filmem podbił Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Rzymie w 2009 roku.
Film opowiada nam niezwykłą historię. 22-letni Lars (Thure Lindhardt), wojskowy, któremu własna duma nie pozwala na pozostanie w wojsku z powodu konfliktu z przełożonym, trafia w środowisko neonazistów. Z początku jest oporny, buntowniczy i neguje sens głoszonych przez nich haseł. Z czasem i pogłębiającymi się problemami w relacjach z rodzicami zostaje wciągnięty w ich szeregi.
Tam poznaje Jimmy'ego (David Dencik). Między nimi rodzi się relacja nie do przyjęcia w ich kręgach.
Historia bogata w przemoc i agresję. Bez ogródek pokazuje nam ideologię oparta na ksenofobii, homofonii i uwielbieniu osoby Adolfa Hitlera. Przedstawia zżyte i aktywne środowisko młodych, elokwentnych i zaangażowanych politycznie młodych Duńczyków.
Głoszących jasne hasła i brutalnie atakujących swoich przeciwników.
Obraz jest przerażający, momentami zbyt brutalny dla wrażliwego odbiorcy, ale z drugiej strony prawdziwy i potrzebny. Potrzebny przede wszystkim po to, aby masowa publiczność zrozumiała do czego zdolni są ludzie o ekstremalnych poglądach. Wojownicy ideologii. Co zrobić natomiast gdy najbliżsi ludzie obracają się przeciwko Tobie? Czy łatwo porzucić coś, w co wierzyliśmy przez lata? Mam nadzieję, ze i wam ten film pomoże odpowiedzieć na te pytania.